Some Simple Songs

Collage by V.Vaughn-Perling

 
I like especially to work with creating a sense of texture as well as layering multiple voices, singing the same song, in different times - like a musical round . In the song "Tomorrow" the different layers sound almost like a macarbre barbershop quartet of ghosts sung amongst the stone forest of Père-Lachaise.

Another thing that I also like to work with is that crackling sound that one hears on old records, the skips and pops and scratches becoming part of the song over time.   Those sounds on old scratchy records remind me of a sense of contemplative days indoors on rainy afternoons. "Heyboy" is an example of that, it reminds me of the loop in sound that is created when a record gets a scratch that makes the song get stuck at a certain point. It has a something far away and long ago quality for me. I also like to use a layer of the same song played backwards to sound like an instrument  illustrated best in the song "Blues." 

Victoria Vaughn-Perling

You Came to Me

Blues

Prometheus

Heyboy

Tomorrow

I Can't Forget

In My Dreams

Korayaray

 Wonder Why It Happened 

Ik heb nooit zanglessen gehad en ik ken werkelijk niets van muziektheorie, maar ik houd werkelijk van liederen maken. (Ik ben één van die mensen die meestal in de auto en in de douche zingt, afgezonderd van iedereen) Omdat ik redelijk verlegen ben, zing ik zelden in publiek (deze liederen zo publiek maken, is vrij nieuw voor mij).

Hier zijn enkele liederen die ik dit jaar maakte. Zij zijn nog experimenteel van vorm en dienen als geheugensteun voor me zodat ik later langere versies zal kunnen schrijven wanneer ik over een betere microfoon (en betere stem) zal beschikken en ook wat meer tijd zal hebben. De liedjes klinken het best als ze worden afgespeeld met de herhaaltoets ingedrukt – ze zijn opgevat als cirkels.

Ik houd vooral van het creëren van zinvolle tekst, evenals het in lagen aanbrengen van meerdere stemmen die het zelfde lied zingen, in verschillende tijden - zoals een muzikale ronde. In het lied "Tomorrow" klinken de verschillende lagen bijna als een macaber haarkapperskwartet van spoken dat zingt rond het stenen bos van Père-Lachaise.

Een ander ding waar ik ook van houd, is werken met het geluid van geknetter dat je op oude platen hoort; de onderbrekingen, het doorschuiven en de krassen worden mettertijd een deel van het lied. Die geluiden op oude, krasserige platen brengen bij mij het gevoel terug van contemplatieve dagen op regenachtige middagen. "Heyboy" is hier een voorbeeld van; het herinnert me aan het terugkerend geluid dat ontstaat wanneer een plaat zo gekrast is dat het lied vast blijft zitten op één punt.

Ik houd er ook van een laag van het zelfde lied te gebruiken en het achterstevoren af te spelen zodat het klinkt als een instrument. Dit leidt tot een mooi effect dat het best in het lied "Blues" wordt geïllustreerd.

Al deze liedjes zijn a capella gezongen. Ik verontschuldig me vooraf voor de slechte opnamekwaliteit. Ik leerde pas recent liedjes op deze manier te registreren. Maar als u een nieuwsgierige en moedige ziel bent, dan zou ik vereerd zijn als u er even naar wil luisteren.

Je n'ai jamais eu des leçons de chant et je ne sais vraiment rien au sujet de la théorie de musique, mais j'aime toujours vraiment faire des chansons. (Je suis l'une de ces gens qui chante la plupart du temps dans la voiture et dans la douche, séquestrée loin.) Puisque je me sens timide, je chante rarement en public (ainsi exposer ces chansons ici de cette manière est assez nouveau pour moi).

Voici quelques chansons que j'ai faites cette année. Elles sont des boucles expérimentales de son et me serviront comme déclenchements de mémoire de sorte que je pourrai écrire de plus longues versions quand j'aurai finalement un meilleur microphone (et meilleur voix) et encore plus de temps. Ecouter les avec l’installation audio mis en répétition – le concept des chansons est circulaire.

J'aime particulièrement créer un sens de texture aussi bien que poser des voix multiples, chantant la même chanson, dans différentes périodes - comme un musical rond. Dans la chanson « Tomorrow » les différentes couches ressemblent presque à un quartet de raseur-coiffeur de macabre des fantômes chantées amont la forêt en pierre de Père-Lachaise.

Une autre chose que j'aime également travailler avec est ce bruit de crépitement qu'on entend sur de vieux disques. Les hiatus, les sauts et les rayures deviennent une de la chanson avec le temps. Ces bruits sur de vieux disques me rappellent le sens des jours contemplatifs à l'intérieur pendant des après-midis pluvieux. « Heyboy » en est un exemple ; ce me rappelle le son de répétition qui est crée quand un disque vieil se trouve pris à un point fixe.

J'aime également employer une couche de la même chanson jouée inversement pour ressembler à un instrument. Ceci crée un effet ordonné illustré mieux dans la chanson « Blues ».

Excusez-moi pour la qualité faible d'enregistrement, comme j’ai appris seulement tout récemment comment enregistrer de cette manière. Mais, si vous êtes une curieuse et brave âme, je serai honorée si vous m’écouter un peu.

Photo by Pieter Nieuwenhuijs

Back to Music Page

Curious Cat,  Secrets,  Prometheus  Je Connais and Que Je T'aime  c.  2005; You Came to Me, Blues, Heyboy, Tomorrow, I Can't Forget, In My Dreams,  all are copyright Victoria Vaughn-Perling, September 2006;  and  Comme La Femme Du Film c. May 2007,  I Found a Boy on the Internet c.2007 , I Wanna Be Your Man c. June 2007,  Across The Miles c. June 2007, Baby Give Me Some of That Please c. June 2007,  My Spirit is A Bird c. July 2007 Wonder Why It Happened July 2007 Korayaray July 2007 All copyrights reserved by Victoria Vaughn-Perling